در آينده به هيچ‌يك از مواد پيمان‌نامه وفادار نخواهد ماند . معاويه با اين اعلان و اقدامات بعدى كه در راستاى سركوب خط و مشى امام على عليه السّلام و فرزندان نيك خصال وى و كشتن برجسته‌ترين ياران و علاقه‌مندان به وى انجام داد ، پرده از چهرهء زشت و تنفرآميز اموى برگرفت و امام حسن عليه السّلام با اين‌كه از محور و مركز حكومت فاصله داشت ، مسئوليت حفظ و حراست از خط و مشى پدر را عهده‌دار شد . هواداران خويش را تحت نظارت درآورد و با رهنمودهاى خود و بسيج اين نيروها در برابر خطرات تهديدآميز ، به تقويت آن‌ها پرداخت و در اين راستا نقشى فوق العاده مؤثر و مثبت ايفا نمود و همين كار سبب شد كه از ناحيهء دشمنان ، بيشتر زير نظر بوده و در تنگنا قرار گيرد . تلاش‌هاى پياپى و مكرّرى كه براى سوء قصد و ترور امام عليه السّلام صورت مىگرفت حاكى از بيم و هراس معاويه از وجود آن حضرت كه به عنوان قدرتى ابرازگر عواطف و احساسات مردم و آگاهى رو به رشد آنان مطرح بود ، به شمار مىآمد و چه‌بسا اين قدرت مىتوانست خطر شورش بر ضد بنى اميه را نيز همراه داشته باشد از اين‌رو ، اگر گفته مىشود صلح امام حسن عليه السّلام مقدمهء حقيقى انقلاب برادر بزرگوارش حضرت ابا عبد الله الحسين عليه السّلام برشمار مىآمد . سخنى بسيار بجاست . امام مجتبى عليه السّلام جهاد و مبارزهء بزرگ خويش را كه در آن شرايط دشوار به مراتب برتر از جهاد و مبارزهء با شمشير تلقى مىشد ، با شهادت مظلومانهء خود به وسيلهء زهرى كه به دست سرسخت‌ترين دشمنانش به او خورانده شد ، تكميل ساخت . سلام و درود بر او در آن روز كه پا به عرصه وجود نهاد و آن روز كه فرشتهء شهادت را در آغوش كشيد و در آن روز كه ديگر بار زنده برانگيخته خواهد شد .